Humanitaire ramp waar niemand naar omkijkt: crisis in Kameroen is “meest verwaarloosde ter wereld”
In Kameroen heerst één van de meest verwaarloosde crisissen ter wereld. Dat blijkt uit het jaarlijkse rapport van de hulporganisatie Norwegian Refugee Council. Meer dan 1 miljoen mensen zijn op de vlucht voor geweld en instabiliteit, maar toch krijgt de crisis amper internationale media-aandacht. Daardoor is er ook weinig internationale financiering: in 2024 werd slechts 1 dollar opgehaald voor elke Kameroener die hulp nodig had.
Waar gaat het conflict over?
Het conflict vindt zijn oorsprong in het koloniale verleden. Aan het einde van de 19e eeuw was Kameroen een Duitse kolonie. Na de Eerste Wereldoorlog werd het land verdeeld: Frankrijk kreeg het grootste deel (Frans-Kameroen), terwijl het Verenigd Koninkrijk twee kleinere gebieden in het westen (Brits-Kameroen) kreeg, opgedeeld in Noord- en Zuid-Kameroen.
In 1960 werd Frans-Kameroen onafhankelijk als de Republiek Kameroen. Een jaar later vond er in Brits-Kameroen een referendum plaats. Noord-Kameroen sloot zich aan bij Nigeria, terwijl Zuid-Kameroen ervoor koos zich aan te sluiten de Republiek Kameroen. Dit leidde tot de oprichting van een federale republiek, met de belofte dat de Engelstalige regio’s autonomie kregen.
Die belofte werd in 1972 gebroken toen de federatie werd afgeschaft en een eenheidsstaat werd uitgeroepen. Frans werd de dominante taal en de vele Engelstalige Kameroeners voelden zich economisch, cultureel en politiek buitengesloten. Jarenlange achterstelling leidde tot groeiende frustratie.
In 2016 mondde de onvrede uit in grootschalige protesten, die hardhandig werden neergeslagen door de regering. Separatistische groeperingen maakten gebruik van de onrust en riepen in 2017 de onafhankelijke staat Ambazonia uit in het Engelstalige deel van het land. Sindsdien woedt er een gewapend conflict dat al duizenden levens eiste en meer dan een miljoen mensen op de vlucht dreef.
